„Rysy” – Teatr „TeART na Raz”

173
0
Udostępnij
Kiedy:
Październik 6, 2019@18:45 Europe/Warsaw Strefa czasowa
2019-10-06T18:45:00+02:00
2019-10-06T19:00:00+02:00
Koszty:
Bez opłat

Współpracująca z Domem Kultury „13 Muz” grupa aktorów amatorów z teatru „TeART na Raz” pod kierunkiem Marka Brzezińskiego przygotowała kolejny spektakl autorski. Przedstawienie pt. „Rysy” powstało na podstawie scenariusza filmowego „Matterhorn” Diederika Ebbinge’a i tekstów Rogera Watersa (Pink Floyd).

O spektaklu

W małej, zamkniętej wiosce … „wiara jest czymś ponadczasowym i koniecznym. Tu topole rosną w równych rzędach a w niedzielę jej mieszkańcy grzecznie maszerują do kościoła. To równina, nad którą góruje wyniosła wiara i karzące słowo boże uosobione w postaci miejscowego pastora. Codziennie, dokładnie o szóstej wieczorem, po modlitwie, pięćdziesięcioletni wdowiec Fred zasiada do kolacji złożonej z trzech ziemniaków, fasolki i kiełbasy. Zarówno układ warzyw na talerzu jak i każdy ruch służący ich spożyciu jest w pełni kontrolowany i uświęcony tradycją.” – mówi zakonnica Greta w pierwszej scenie spektaklu. Spokojny świat domu samotnego wdowca Freda znika, gdy trafia do niego tajemniczy wędrowiec Theo. Fred niczym dobry Samarytanin daje mu pracę w ogrodzie i przyjmuje pod swój dach. Niesubordynowany, lekko opóźniony Theo bez skrupułów zaburza spokój domu. Zaczyna od kolacji, którą całą rozgniata i miesza na talerzu, a następnie dezorganizuje życie Freda. Choć Theo mało mówi, w zasadzie mówi jedynie „ Tak”, potrafi świetnie naśladować głosy zwierząt i jak się wkrótce okaże polubi przebierać się w sukienki zmarłej żony Freda… Pomiędzy dwoma mężczyznami zaczyna zawiązywać się coraz silniejsza więź, co nie podoba się pobożnym mieszkańcom miasteczka. Ktoś pisze na ścianie domu Freda „Sodoma i Gomora”, sąsiedzi zaczynają odwracać wzrok. Dotychczas przyjazna okolica okazuje się bagnem, które może pochłonąć Freda i Theo… rzeczywistość sceniczna nie ulega prostym, rozrywkowym szablonom. Postać Freda choć przerysowana nie jest schematyczna. We Fredzie jest autorefleksja która daje postaci życie i pozwala wiarygodnie ukazać jej przemianę. Zabawne sceny przełamywania się przeciwieństw Freda i Theo, ich wspólne zabawy z dziećmi, kłótnie i nieporozumienia, podszyte są sentymentalną melancholią – pozwalają widzowi jednocześnie śmiać się i szczerze wzruszać. Rzecz o samotności, wykluczeniu, religijności, hipokryzji, w końcu o męskiej przyjaźni. Scenom towarzyszy muzyka Pink Floyd, nadająca im prawdziwie niebiański wymiar.

„Rysy” na podstawie scenariusza Diederika Ebbinge’a. Scenariusz i reżyseria: Marek Brzeziński

OBSADA: Theo: Andrzej Klepadło, Fred: Marek Brzeziński, Zakonnica Greta: Wiesia Adamkiewicz, Saskia: Brygida Małyska, Rodzic: Grażyna Lupa / Dorota Klepadło, Roger: Jola Czacharowska, Asystent techniczny: Marek Lupa, Gitarzysta: Michał Palczyński

 O teatrze

Amatorski teatr „TeART na Raz” to grupa dawnych uczniów (50+) szczecińskiego Liceum Plastycznego. Teatr zrodził się spontanicznie z inicjatywy Marka Brzezińskiego w 2017 roku. 11 Lutego 2017 roku „TeART na Raz” zadebiutował na scenie Teatru NIEaktorów w Szczecinie spektaklem „Następni do raju” opartym na tekstach Marka Hłaski i wierszach Władysława Broniewskiego. Miał to być jedyny spektakl, jaki dawni uczniowie PLSP przygotowują na imprezę „Mistrz i uczeń”. Po docenieniu spektaklu przez publiczność i ludzi teatru ta spontaniczna grupa postanowiła przygotować następny spektakl. W drugim roku działalności teatr zakwalifikował się do Wojewódzkiego Przeglądu Teatrów Amatorskich w Świdwinie. Tam zaprezentował spektakl „Radio szarlatanów” na podstawie tekstów K.I.Gałczyńskiego. Werdyktem jury teatr został laureatem tego przeglądu. Od 2017 roku „TeART na Raz” związany jest z Domem Kultury „13 Muz”.

Obecnie trzon zespołu stanowią: Marek Brzeziński, Andrzej Klepadło, Wiesia Adamkiewicz, Grażyna Lupa, Jola Czacharowska i Marek Lupa. Współpracują bądź współpracowali z teatrem: Brygida Małyska, Teresa Andrzejewska, Michał Palczyński, Oliwia Kurlej, Dorota Klepadło. Teatr jest młody stażem i szuka jeszcze swojej scenicznej tożsamości. Pragnie mówić językiem swojego pokolenia o sprawach, które we współczesnym życiu publicznym są spychane w niebyt jako mało ważne.

Wstęp wolny

Udostępnij