![\"\"](\"https:\/\/13muz.eu\/wp-content\/uploads\/2025\/10\/27.11.2025-Szczecinskie-spotkania-literackie-1920-1024x747.jpg\")
<\/p>\n<\/p>\n
27.11.2025 czwartek g. 19:00<\/strong><\/p>\n Promocja 42. numeru kwartalnika literacko-kulturalnego eleWator pt. \u201eMarek S\u0142yk\u201d – spotkanie z Karolem Samselem. Promocja powie\u015bci Jana Drze\u017cdzona \u201eRotardania\u201d oraz poemat\u00f3w Karola Samsela \u201eAutodafe 8\u201d i \u201eCairo declaration\u201d.<\/p>\n Prowadzenie: Damian Romaniak<\/p>\n eleWator jest pismem, w kt\u00f3rym opr\u00f3cz najnowszej prozy i poezji uznanych i debiutuj\u0105cych autor\u00f3w, mieszkaj\u0105cych w Polsce oraz za granic\u0105, znale\u017a\u0107 mo\u017cna teksty literackie przet\u0142umaczone na j\u0119zyk polski, szkice o literaturze i jej najwybitniejszych tw\u00f3rcach, a tak\u017ce eseje, felietony i recenzje. Kwartalnik jest miejscem dyskusji, polemik i platform\u0105 o\u017cywczej wymiany pogl\u0105d\u00f3w. Dzi\u0119ki sta\u0142ym wsp\u00f3\u0142pracownikom z Dublina, Kijowa, Londynu, Pary\u017ca i Nowego Jorku, eleWator ma charakter globalny, a tak\u017ce interdyscyplinarny. Wiele uwagi po\u015bwi\u0119ca bowiem najnowszym \u015bwiatowym dzia\u0142aniom artystycznym omawianym w dzia\u0142ach filmu, muzyki, sztuk plastycznych i architektury oraz teatru. Kwartalnik, kt\u00f3rego wydawc\u0105 jest Fundacja Literatury imienia Henryka Berezy jest pismem szczeg\u00f3lnym, bowiem punktem odniesienia do wszystkich decyzji formalnych, redakcyjnych i konceptualnych, jest dziedzictwo Autora \u201eProzaicznych pocz\u0105tk\u00f3w\u201d.<\/p>\n eleWator nr 42 dofinansowano ze \u015brodk\u00f3w Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodz\u0105cych z Funduszu Promocji Kultury oraz wsp\u00f3\u0142finansowany jest ze \u015brodk\u00f3w Miasta Szczecin.<\/p>\n \u201eRotardania\u201d \u201eRotardani\u0119\u201d dofinansowano ze \u015brodk\u00f3w Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodz\u0105cych z Funduszu Promocji Kultury – pa\u0144stwowego funduszu celowego.<\/p>\n Pos\u0142owie do ksi\u0105\u017cki napisa\u0142 Karol Samsel.<\/p>\n \u201eAutodafe 8\u201d \u201eCairo declaration\u201d Karol Samsel (ur. w 1986 r.) – poeta, krytyk literacki, doktor habilitowany nauk humanistycznych, doktor filozofii. Zast\u0119pca dyrektora w Mi\u0119dzydziedzinowej Szkole Doktorskiej UW, adiunkt w Zak\u0142adzie Literatury Romantyzmu i kierownik Pracowni Historii Dramatu 1864-1939 Wydzia\u0142u Polonistyki UW, cz\u0142onek Polskiego Towarzystwa Conradowskiego. Laureat nagrody imienia W\u0142adys\u0142awa Broniewskiego (2010) i zdobywca statuetki imienia Wandy Karczewskiej (2011). Zast\u0119pca redaktora naczelnego i redaktor dzia\u0142u esej\u00f3w i szkic\u00f3w w kwartalniku eleWator. Mieszka w Ostro\u0142\u0119ce. Wyda\u0142 m.in. tomy wierszy: \u201eWi\u0119dnice\u201d (2014), \u201ePrawdziwie noc\u201d (2015), \u201eJonestown\u201d (2016), \u201eZ domami ludzi\u201d (2017), \u201eFitzclarence\u201d (2022), \u201eChoroba Kolbego\u201d (2023); poematy: \u201eAutodafe\u201d (2018), \u201eAutodafe 2\u201d (2019), \u201eAutodafe 3\u201d (2020), \u201eAutodafe 4\u201d (2021), \u201eAutodafe 5\u201d (2022), \u201eAutodafe 6\u201d (2023), \u201eAutodafe 7\u201d (2024); tomy ekfraz: \u201eMistrzowie francuskiej szko\u0142y barbizo\u0144skiej\u201d (2019), \u201eJak nale\u017cy tu grzeba\u0107? 45 wierszy o Cmentarzu Br\u00f3dnowskim i Br\u00f3dnie\u201d (2021); powie\u015b\u0107 \u201eNiemo\u017cliwo\u015b\u0107 Piety\u201d (2023); monografi\u0119: \u201eNorwid – Conrad. Epika w perspektywie modernizmu\u201d (2015); zbiory tekst\u00f3w: \u201eInwalida intencji. Studia o Norwidzie\u201d (2017) oraz [razem z W. Rzo\u0144c\u0105] \u201eNorwid Gomulickich\u201d (2021), \u201eNorwid. Formy odczytywania (2023\u201d. Prowadzi blog \u201eNotes Karola Samsela\u201d – www.wforma.eu\/notes-karola-samsela.html.<\/p>\n Jan Drze\u017cd\u017con (ur. w 1937 r. w Domatowie, zm. w 1992 r. w Gda\u0144sku) – prozaik, poeta, literaturoznawca, autor ksi\u0105\u017cek dla dzieci. Stypendysta Fundacji Ko\u015bciuszkowskiej (1973). Laureat wielu nagr\u00f3d, m.in. Nagrody im. Wilhelma Macha (1975), Nagrody im. Stanis\u0142awa Pi\u0119taka (1976), Nagrody Zwi\u0105zku Literat\u00f3w Polskich (1977), Nagrody Gda\u0144skiego Towarzystwa Przyjaci\u00f3\u0142 Sztuki (1991). Uhonorowany \u201eMedalem Stolema\u201d (1983). Tworzy\u0142 w j\u0119zyku polskim i kaszubskim. Wyda\u0142 m.in. po kaszubsku tomy poezji: \u201eSklanian\u00e9 p\u00f4cor\u00eb\u201d (1974), \u201ePrz\u00ebszl\u00eb do mie\u201d (1993), a tak\u017ce proz\u0119: \u201eW niedzielni wiecz\u00f3r\u201d (1974), \u201eDzw\u00f3nnik\u201d (1979), \u201eNa niwach\u201d (1991), \u201eTwarz Sm\u0119tka\u201d (1993), \u201eK\u00f2l Bi\u00e9law\u00eb\u201d (1997); po polsku ksi\u0105\u017cki dla dzieci: \u201eTajemnica bursztynowej szkatu\u0142ki\u201d (1977), \u201eKraina Patalonk\u00f3w\u201d (1978, 1985), \u201ePoszukiwania\u201d (1980, 1986), \u201eW\u015br\u00f3d ludzi\u201d (1981, 1988), ksi\u0105\u017cki krytycznoliterackie: \u201ePi\u0119tno Sm\u0119tka\u201d (1973), \u201eWsp\u00f3\u0142czesna literatura kaszubska 1945-1980\u201d (1986) oraz opowiadania i powie\u015bci: \u201eUpiory\u201d (1975), \u201eOczy diab\u0142a\u201d (1976), \u201eLe\u015bna D\u0105browa\u201d (1977), \u201eOkrucie\u0144stwo czasu\u201d (1977), \u201eWieczno\u015b\u0107 i mi\u0142o\u015b\u0107\u201d (1977), \u201eRozkosze mi\u0142o\u015bci\u201d (1981), \u201eKaramoro\u201d (1983), \u201eMiasto automat\u00f3w\u201d (1984), \u201eTwarz Boga\u201d (1984), \u201ewarz lodowca\u201d (1986), \u201eZ\u0142oty pa\u0142acyk\u201d (1990), \u201eCzerwony Dw\u00f3r\u201d (1992). Po jego \u015bmierci ukaza\u0142y si\u0119 niewydane wcze\u015bniej powie\u015bci: \u201eSzary cz\u0142owiek\u201d (1993), \u201eMicha\u0142 Drzyma\u0142a albo tragedia narodowa\u201d (2007), \u201ePergamonia\u201d (2016), \u201eSzalona Monika\u201d (2017), tomy ba\u015bni: \u201eBa\u015bnie\u201d (2012), \u201eGwiezdny ch\u0142opiec i inne ba\u015bnie\u201d (2023) oraz tom wierszy \u201e\u0141\u0105ka wiecznego istnienia\u201d (2012).<\/p>\n Miejsce: Sala Kominkowa<\/p>\n Wst\u0119p wolny<\/p>\n
\n\u201eRotardania\u201d to do\u015bwiadczenie… Tak jak w najbardziej monumentalnych dzie\u0142ach Drze\u017cd\u017cona, nale\u017cy tu m\u00f3wi\u0107 o rzeczach jeszcze bardziej pierwotnych ni\u017c sama literatura (oraz sama fikcja). Po pierwsze wi\u0119c, to do\u015bwiadczenie \u015bwiadomo\u015bci, by nie powiedzie\u0107: ca\u0142kowite zwyci\u0119stwo konkurencyjnej \u015bwiadomo\u015bci, a wi\u0119c wizja, kt\u00f3ra triumfuje przy pomocy g\u0142\u0119bokiej, onirycznej literatury. Cho\u0107by po to warto si\u0119ga\u0107 po t\u0119 ksi\u0105\u017ck\u0119, a\u017ceby widzie\u0107, jak inteligentnie Drze\u017cd\u017con nas wszystkich dyskontuje. Po drugie, jest to do\u015bwiadczenie dziania si\u0119, trwa\u0142ych i ci\u0105g\u0142ych form bycia, trwania. Drze\u017cd\u017con wie, jak nakazywa\u0107 swoim \u015bwiatom pos\u0142usze\u0144stwo wobec bycia i sp\u00f3jno\u015b\u0107 wobec trwania, w\u0142asne ontologiczne logiki wciela w czyn z \u017celazn\u0105 konsekwencj\u0105, co owocuje filozoficzn\u0105 tak\u017ce przyjemno\u015bci\u0105 lektury jego tekstu: zawsze koherentnego w swojej wielostronnej ontologii (podczas gdy wi\u0119kszo\u015b\u0107 jego konkurent\u00f3w, uprawiaj\u0105cych pisarstwo podobnego rodzaju, cz\u0119sto konstruuje sytuacje z epizod\u00f3w, zdarze\u0144 wypalaj\u0105cych si\u0119 w wyobra\u017ani czytelnika w tym samym momencie, w kt\u00f3rym zachodz\u0105). Po trzecie wreszcie – \u201eRotardania\u201d to konstrukcja uniwersalnej, epickiej paraboli – co\u015b, co mog\u0142o by\u0107 przypowie\u015bci\u0105, ale uleg\u0142o g\u0142\u0119bokiemu literackiemu urzeczywistnieniu i jest dzi\u015b \u015bwiadectwem i propozycj\u0105 powa\u017cnej epiki, te\u017c powa\u017cnie traktuj\u0105cej czytelnika. W tym ostatnim wydaniu wi\u0119c: \u201eRotardania\u201d to my, tak to zaplanowa\u0142 Drze\u017cd\u017con, jeste\u015bmy do siebie – my i tekst Jana Drze\u017cd\u017cona – bardzo dobrze dopasowani – Karol Samsel<\/p>\n
\n\u201eAutodafe 8\u201d czyta mi si\u0119 doskonale jako notatki re\u017cyserskie do spektaklu \u201eAutodafe 8\u201d na podstawie poematu \u201eAutodafe 8\u201d, kt\u00f3rego premiera nast\u0105pi w teatrze \u201eAutodafe 8\u201d. Karol Samsel nie tylko re\u017cyseruje to widowisko, ale r\u00f3wnie\u017c wyst\u0119puje we wszystkich rolach. Wirtuozersko-wizjonerski utw\u00f3r (mo\u017ce lepiej \u201etw\u00f3r\u201d?) jest do tego stopnia autotematyczny, \u017ce mo\u017cna by go uzna\u0107 za wsp\u00f3\u0142czesne albo ponowoczesne wcielenie \u201eUroborosa\u201d, gdyby nie jeden drobiazg – ten organizm nieustannie si\u0119 przemienia. Zupe\u0142nie jakby nie s\u0142owa by\u0142y jego budulcem, lecz jaka\u015b samometamorfozuj\u0105ca si\u0119 plazma. Gdyby mia\u0142a powsta\u0107 postmodernistyczna, metaliteracka, arcypolska, a zarazem uniwersalistyczna wersja Obcego, to ksenomorf musia\u0142by mie\u0107 form\u0119 \u201eAutodafe 8\u201d. Czy Ripley musia\u0142aby w\u00f3wczas sta\u0107 si\u0119 Samleyem? Ripselem? Kim\u015b, o kim nam si\u0119 nawet nie \u015bni\u0142o, bo tylko poeta jest w stanie wy\u015bni\u0107 go za nas i dla nas? By\u0107 mo\u017ce to pytanie na miar\u0119 \u201edziewi\u0105tki\u201d. Na razie cieszmy si\u0119 i radujmy, albowiem dostajemy ksi\u0119g\u0119 g\u0119stej, semiotycznej d\u017cungli. Kto w niej przepadnie, na tego b\u0119c – Jaros\u0142aw Jakubowski<\/p>\n
\nLiczne s\u0105 w dzisiejszej polskiej poezji awangardowe pr\u00f3by. Zwykle polegaj\u0105 one albo na sprawdzaniu pojemno\u015bci wyra\u017ceniowej polszczyzny, albo na grze sk\u0142adniowej, albo na ekstrawaganckiej prezentacji autorskiego ego. Zdaje mi si\u0119 (a raczej jestem tego pewny), \u017ce jedynie Karol Samsel uprawia awangardow\u0105 technik\u0119 poetyck\u0105 dla najwi\u0119kszej ambicji: ogarni\u0119cia stanu \u015bwiatowej kultury. Jego poemat jest jednym z najtragiczniejszych portret\u00f3w dzisiejszej cywilizacji. Pozbawia czytelnika z\u0142udze\u0144 co do mo\u017cliwego jej naprawienia – ale w\u0142a\u015bnie ten brak z\u0142udze\u0144 wydaje mi si\u0119 podstaw\u0105, na kt\u00f3rej funduje si\u0119 odnowienie. Jest w tej postawie poetyckiej uczciwo\u015b\u0107 i heroizm \u015bwiadomo\u015bci – Piotr Matywiecki<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/13muz.eu\/wp-content\/uploads\/2025\/05\/30.11.2024-Szczecinskie-spotkania-literackie-MKiDN-300x84.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/13muz.eu\/wp-content\/uploads\/2025\/05\/30.11.2024-Szczecinskie-spotkania-literackie-Miasto-Szczecin.jpg\")
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"