![\"\"](\"https:\/\/13muz.eu\/wp-content\/uploads\/2024\/10\/30.11.2024-Szczecinskie-spotkania-literackie-1920-1024x747.jpg\")
<\/p>\n<\/p>\n
30.11.2024 sobota g. 19:00<\/strong><\/p>\n Promocja 40. numeru kwartalnika literacko-kulturalnego eleWator pt. \u201eNowy pocz\u0105tek\u201d. Spotkanie z Romanem Ciepli\u0144skim i Januszem Drzewuckim w ramach promocji powie\u015bci \u201eNogami do g\u00f3ry\u201d oraz tomu esej\u00f3w \u201eChwile pewno\u015bci. Teksty o prozie 3\u201d. Promocja tomu \u201eEpisto\u0142y 2\u201d Henryka Berezy.<\/p>\n Prowadzenie: Damian Romaniak<\/p>\n eleWator jest pismem, w kt\u00f3rym opr\u00f3cz najnowszej prozy i poezji uznanych i debiutuj\u0105cych autor\u00f3w, mieszkaj\u0105cych w Polsce oraz za granic\u0105, znale\u017a\u0107 mo\u017cna teksty literackie przet\u0142umaczone na j\u0119zyk polski, szkice o literaturze i jej najwybitniejszych tw\u00f3rcach, a tak\u017ce eseje, felietony i recenzje. Kwartalnik jest miejscem dyskusji, polemik i platform\u0105 o\u017cywczej wymiany pogl\u0105d\u00f3w. Dzi\u0119ki sta\u0142ym wsp\u00f3\u0142pracownikom z Dublina, Kijowa, Londynu, Pary\u017ca i Nowego Jorku, eleWator ma charakter globalny, a tak\u017ce interdyscyplinarny. Wiele uwagi po\u015bwi\u0119ca bowiem najnowszym \u015bwiatowym dzia\u0142aniom artystycznym omawianym w dzia\u0142ach filmu, muzyki, sztuk plastycznych i architektury oraz teatru. Kwartalnik, kt\u00f3rego wydawc\u0105 jest Fundacja Literatury imienia Henryka Berezy jest pismem szczeg\u00f3lnym, bowiem punktem odniesienia do wszystkich decyzji formalnych, redakcyjnych i konceptualnych, jest dziedzictwo Autora \u201eProzaicznych pocz\u0105tk\u00f3w\u201d.<\/p>\n eleWator dofinansowano ze \u015brodk\u00f3w Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodz\u0105cych z Funduszu Promocji Kultury oraz wsp\u00f3\u0142finansowany ze \u015brodk\u00f3w Miasta Szczecin.<\/p>\n \u201eChwile pewno\u015bci. Teksty o prozie 3\u201d Zaczyna Drzewucki od bardzo zas\u0142u\u017conej dla polskiej kultury Karoliny Lanckoro\u0144skiej, przechodz\u0105c do nie mniej zas\u0142u\u017conych postaci jak Maria Danilewicz-Zieli\u0144ska (bibliotekarka, kronikarka emigracji, autorka zarysu powojennej literatury polskiej poza Polsk\u0105) i Stefania Kossowska, kt\u00f3ra by\u0142a ostatni\u0105 redaktork\u0105 powojennych londy\u0144skich \u201eWiadomo\u015bci\u201d, zast\u0119puj\u0105c na tym stanowisku Mieczys\u0142awa Grydzewskiego. Nast\u0119pnie pisze Drzewucki o m\u0142odszych, tworz\u0105c panoram\u0119 pewnego nurtu polskiej literatury. Zwr\u00f3cenie si\u0119 autor\u00f3w omawianych ksi\u0105\u017cek ku przesz\u0142o\u015bci nie ma wiele wsp\u00f3lnego z nostalgicznym zapami\u0119taniem si\u0119 w minionym, to praca rozpoznawania znacze\u0144, wskazywania pocz\u0105tk\u00f3w i budowania most\u00f3w ku tera\u017aniejszo\u015bci<\/em> – Anna Nasi\u0142owska.<\/p>\n Jest to pasjonuj\u0105ca ksi\u0105\u017cka. Pow\u00f3d elementarny: sugeruje mi powr\u00f3t do wa\u017cnych tytu\u0142\u00f3w, podpowiada, co przegapi\u0142em. Przegapi\u0142em, bo Drzewucki nie pisze o hitach wydawniczych. Takimi nie s\u0105 przecie\u017c pami\u0119tniki czy edycje list\u00f3w. Niekt\u00f3rych autor\u00f3w historia literatury pomija ca\u0142kowicie. W kr\u00f3tkich przejrzystych szkicach uchwycona jest esencja omawianej ksi\u0105\u017cki, ca\u0142ego gatunku albo profil pisz\u0105cego autora. Ksi\u0105\u017cka napisana z werw\u0105, styl, jak to u Drzewuckiego, przejrzysty, bez popis\u00f3w, bez brzuchom\u00f3wstwa i ta\u0144ca na linie. A jednak jest szybko rozpoznawalny. Doskona\u0142a technika operowania detalem i cytatami<\/em> – Piotr Mitzner.<\/p>\n \u201eChwile pewno\u015bci. Teksty o prozie 3\u201d dofinansowano ze \u015brodk\u00f3w Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodz\u0105cych z Funduszu Promocji Kultury – pa\u0144stwowego funduszu celowego.<\/p>\n \u201eEpisto\u0142y 2\u201d W\u015br\u00f3d wszystkich mo\u017cliwo\u015bci lekturowych tych episto\u0142, najpi\u0119kniejsz\u0105 jest w\u0142a\u015bnie ta, kt\u00f3r\u0105 pozbawi si\u0119 zaplecza metodologicznego, ta, przy kt\u00f3rej nie trzeba korzysta\u0107 z literackich narz\u0119dzi, przy kt\u00f3rej mo\u017cna zapomnie\u0107 o wszelkich teoriach i dyskursach, a skupi\u0107 si\u0119 po prostu na cz\u0142owieku my\u015bl\u0105cym refleksyjnie: o swojej przesz\u0142o\u015bci, swoich wyborach i decyzjach, do ostatnich dni b\u0119d\u0105cym drogowskazem, a tak\u017ce bliskim przyjacielem dla wielu pokole\u0144 pisarzy i krytyk\u00f3w literackich.<\/em><\/p>\n Listy Henryka Berezy – by\u0107 mo\u017ce tak samo jak obcowanie z nim – otwieraj\u0105 okna na \u015bwiaty, o istnieniu kt\u00f3rych nikt by nawet nie pomy\u015bla\u0142<\/em> – Karol Samsel<\/p>\n \u201eEpisto\u0142y 2\u201d dofinansowano ze \u015brodk\u00f3w Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodz\u0105cych z Funduszu Promocji Kultury – pa\u0144stwowego funduszu celowego.<\/p>\n \u201eNogami do g\u00f3ry\u201d G\u0142\u00f3wnym w\u0105tkiem powie\u015bci jest \u015bledztwo prowadzone przez troje dziennikarzy, chc\u0105cych ustali\u0107, jakie motywy kierowa\u0142y innym dziennikarzem, kt\u00f3ry porzuci\u0142 swoje dotychczasowe rygorystyczne zasady moralne i kosztem koleg\u00f3w chce przej\u0105\u0107 kontrol\u0119 nad wydawnictwem.<\/p>\n Jest te\u017c motyw podr\u00f3\u017cy do urokliwej miejscowo\u015bci K., w g\u00f3rach A., gdzie g\u0142\u00f3wny bohater dystansuje si\u0119 od \u015bwiata medi\u00f3w, \u017cycia w nieustaj\u0105cym stresie i w depresyjnej atmosferze ko\u0144ca \u201eepoki papieru\u201d oraz gorzkie rozwa\u017cania na temat przemian kulturowych, wolno\u015bci i to\u017csamo\u015bci w \u015bwiecie coraz bardziej niezrozumia\u0142ym, odhumanizowanym, a nawet postawionym \u201enogami do g\u00f3ry\u201d, gdzie normalno\u015b\u0107 jest rodzajem ekstremizmu.<\/p>\n \u201eNogami do g\u00f3ry\u201d wsp\u00f3\u0142finansowana ze \u015brodk\u00f3w Miasta Szczecin.<\/p>\n Henryk Bereza (ur. w 1926 r. w Miedniewicach, zm. 21.06.2012 r. w Warszawie) – krytyk literacki i eseista. Przez ponad pi\u0119\u0107dziesi\u0105t lat by\u0142 redaktorem miesi\u0119cznika \u201eTw\u00f3rczo\u015b\u0107\u201d, gdzie kierowa\u0142 dzia\u0142em krytyki, a nast\u0119pnie prozy i by\u0142 zast\u0119pc\u0105 redaktora naczelnego. Ponad trzydzie\u015bci lat mia\u0142 w \u201eTw\u00f3rczo\u015bci\u201d autorsk\u0105 rubryk\u0119 \u201eCzytane w maszynopisie\u201d. Wyda\u0142 ksi\u0105\u017cki: \u201eSztuka czytania\u201d (1966), \u201eDo\u015bwiadczenia\u201d (1967), \u201eProzaiczne pocz\u0105tki\u201d (1971), \u201eZwi\u0105zki naturalne\u201d (1972, 1978), \u201eProza z importu\u201d (1979), \u201eTaki uk\u0142ad\u201d (1981), \u201eBieg rzeczy\u201d (1982), \u201eSpos\u00f3b my\u015blenia: tom 1 \u2013 o prozie polskiej\u201d (1989), \u201ePryncypia. O \u0142asce literatury\u201d (1993), \u201eObroty\u201d (1996), \u201eOniriada. Zapisy z lat 1976-1996\u201d (1997), \u201eEpisto\u0142y\u201d (1998), \u201eMiary\u201d (2003), \u201e…Wypiski…\u201d (Forma 2006), \u201eWzgl\u0119dy\u201d (Forma 2010), \u201eZg\u0142oski\u201d (Forma 2011), \u201eZgrzyty\u201d (Forma 2014), \u201eAlfabetyczno\u015b\u0107\u201d (2018), \u201eWypiski ostatnie\u201d (2020), \u201eSprawa wyboru\u201d (2022). W roku 2010 ukaza\u0142y si\u0119 \u201eKo\u0144c\u00f3wki. Henryk Bereza m\u00f3wi\u201d (wywiad przeprowadzony przez Adama Wiedemanna i Piotra Czerniawskiego), a w roku 2022 tom \u201eHenryk Bereza. Krystyna Sakowicz. Korespondencja\u201d (Forma \/ FLiHB).<\/p>\n Roman Ciepli\u0144ski (ur. w 1965 r. w Szczecinie) – prozaik, malarz, eseista, dziennikarz. Mieszka w Szczecinie. Od 2019 roku prezes szczeci\u0144skiego okr\u0119gu Zwi\u0105zku Polskich Artyst\u00f3w Plastyk\u00f3w. Od 2020 roku prezes zarz\u0105du i redaktor naczelny \u201eKuriera Szczeci\u0144skiego\u201d. Publikowa\u0142 m.in. w: \u201eArsForum\u201d, \u201eeleWatorze\u201d i \u201eFormacie\u201d. Wyda\u0142 powie\u015bci: \u201eDiabelski m\u0142yn\u201d (Forma 2011), \u201eNikt\u201d (2013), \u201e\u015anieg i mg\u0142a\u201d (2018), \u201eUkryte my\u015bli\u201d (pierwsza cz\u0119\u015b\u0107 dyptyku Maszyna do pisania, Forma \/ DK \u201e13 Muz\u201d 2020), \u201e\u017bycie zast\u0119pcze\u201d (druga cz\u0119\u015b\u0107 dyptyku Maszyna do pisania, Forma \/ DK \u201e13 Muz\u201d 2021), \u201eSchy\u0142ek\u201d (Forma \/ DK \u201e13 Muz\u201d 2022).<\/p>\n Janusz Drzewucki (ur. w 1958 r. w Kruszwicy) – poeta, krytyk literacki, dziennikarz, wydawca, by\u0142y cz\u0142onek zespo\u0142u redakcyjnego \u201eTw\u00f3rczo\u015bci\u201d. Mieszka w Warszawie. Laureat Nagrody im. Kazimiery I\u0142\u0142akowicz\u00f3wny (1988), Nagrody im. Stanis\u0142awa Wyspia\u0144skiego (1989), Funduszu Literatury Ministerstwa Kultury i Sztuki (1989), Nagrody im. Stanis\u0142awa Pi\u0119taka (1991), Nagrody XVIII Mi\u0119dzynarodowego Listopada Poetyckiego w Poznaniu (1995), Nagrody im. Cypriana Kamila Norwida (2014) oraz Symbolicznej Nagrody im. Ryszarda Milczewskiego-Bruna (2014). Od roku 2016 przewodnicz\u0105cy jury Nagrody Literackiej m. st. Warszawy. Autor ksi\u0105\u017cek krytycznoliterackich: \u201eChaos i konwencja\u201d (1988), \u201eSmaki s\u0142owa. Szkice o poezji\u201d (1998), \u201eAkropol i cebula. O Zbigniewie Herbercie\u201d (2004), \u201eStan skupienia. Teksty o prozie\u201d (Forma \/ FLiHB 2014), \u201eCharakter pisma. Szkice o polskiej poezji wsp\u00f3\u0142czesnej\u201d (2015), \u201e\u015arodek ci\u0119\u017cko\u015bci\u201d (2016), \u201eLekcje u R\u00f3\u017cewicza. Teksty krytycznoliterackie i osobiste\u201d (2018), \u201eObrona przypadku. Teksty o prozie 2\u201d (Forma \/ DK \u201e13 Muz\u201d 2018); dziennika: \u201e\u017bycie w biegu. O ludziach, miejscach, literaturze, pi\u0142ce no\u017cnej, maratonach i ca\u0142ej reszcie\u201d (2015); zbior\u00f3w wierszy: \u201eUlica Reformacka\u201d (1988), \u201eStaro\u017cytny j\u0119zyk\u201d (1989), \u201ePodr\u00f3\u017c na po\u0142udnie\u201d (1995), \u201e\u015awiat\u0142o wrze\u015bnia\u201d (1998), \u201eOstatnia niedziela sierpnia\u201d (2006), \u201eWiersze wybrane\u201d (2010), \u201eDwana\u015bcie dni\u201d (2013), \u201eRzeki Portugalii\u201d (2016) oraz ksi\u0105\u017cki we w\u0142asnym opracowaniu: \u201eWiersze i poematy z \u00bbTw\u00f3rczo\u015bci\u00ab (1946-2005)\u201d (2017) Tadeusza R\u00f3\u017cewicza.<\/p>\n Miejsce: Sala Kominkowa<\/p>\n Wst\u0119p wolny<\/p>\n
\nZebrane w ksi\u0105\u017cce szkice koncentruj\u0105 si\u0119 wok\u00f3\u0142 kilku motyw\u00f3w przewodnich: emigracji i literatury polskiej powstaj\u0105cej w r\u00f3\u017cnych okoliczno\u015bciach historycznych, wi\u0119zi mi\u0119dzy r\u00f3\u017cnymi tw\u00f3rcami, poszukiwania rodowod\u00f3w kulturowych w podr\u00f3\u017cy i we wspomnieniach.<\/em><\/p>\n
\nCzytaj\u0105c listy Henryka Berezy, pytam, z jakim rodzajem tekstu mam w\u0142a\u015bciwie do czynienia? Z literatur\u0105? Czy raczej z dokumentem o walorach artystycznych? Traktowa\u0107 go jako materia\u0142 (auto)biograficzny? A mo\u017ce po prostu kolejny zestaw danych dla badaczy-literaturoznawc\u00f3w oraz wszystkich berezolog\u00f3w? By\u0107 mo\u017ce ka\u017cda z zaproponowanych odpowiedzi jest po cz\u0119\u015bci prawdziwa. Wychodz\u0119 jednak z prze\u015bwiadczenia, \u017ce jest to literatura sensu stricto, dopracowana na p\u0142aszczy\u017anie konceptualnej, pisana ze \u015bwiadomo\u015bci\u0105 i wyczuciem konwencji.<\/em><\/p>\n
\nAkcja \u201eNogami do g\u00f3ry\u201d rozgrywa si\u0119 w \u015brodowisku dziennikarzy, w redakcji jednej z gazet codziennych w mie\u015bcie S. Jest to zapis wydarze\u0144 rzeczywistych oraz subiektywnych, dziej\u0105cych si\u0119 w umy\u015ble redaktora naczelnego.<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/13muz.eu\/wp-content\/uploads\/2024\/08\/28.09.2024-Spotkania-Literackie-13-Muz-mkidn-300x84.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/13muz.eu\/wp-content\/uploads\/2024\/08\/28.09.2024-Spotkania-Literackie-13-Muz-miasto.jpg\")
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"