![\"\"](\"https:\/\/13muz.eu\/wp-content\/uploads\/2024\/05\/22.06.2024-Spotkania-literackie-13-Muz-1920-1024x747.jpg\")
<\/p>\n<\/p>\n
22.06.2024 sobota g. 19:00<\/strong><\/p>\n Promocja 39. numeru kwartalnika literacko-kulturalnego eleWator pt. \u201eKoniec \u015bwiata\u201d.<\/p>\n Spotkanie z Edwardem Balcerzanem i Tomaszem Majzelem – promocja tom\u00f3w poetyckich \u201eCz\u0119\u015bci\u201d oraz \u201eDomys\u0142y\u201d.<\/p>\n Prowadzenie: Damian Romaniak<\/p>\n eleWator jest pismem, w kt\u00f3rym opr\u00f3cz najnowszej prozy i poezji uznanych i debiutuj\u0105cych autor\u00f3w, mieszkaj\u0105cych w Polsce oraz za granic\u0105, znale\u017a\u0107 mo\u017cna teksty literackie przet\u0142umaczone na j\u0119zyk polski, szkice o literaturze i jej najwybitniejszych tw\u00f3rcach, a tak\u017ce eseje, felietony i recenzje. Kwartalnik jest miejscem dyskusji, polemik i platform\u0105 o\u017cywczej wymiany pogl\u0105d\u00f3w. Dzi\u0119ki sta\u0142ym wsp\u00f3\u0142pracownikom z Dublina, Kijowa, Londynu, Pary\u017ca i Nowego Jorku, eleWator ma charakter globalny, a tak\u017ce interdyscyplinarny. Wiele uwagi po\u015bwi\u0119ca bowiem najnowszym \u015bwiatowym dzia\u0142aniom artystycznym omawianym w dzia\u0142ach filmu, muzyki, sztuk plastycznych i architektury oraz teatru. Kwartalnik, kt\u00f3rego wydawc\u0105 jest Fundacja Literatury imienia Henryka Berezy jest pismem szczeg\u00f3lnym, bowiem punktem odniesienia do wszystkich decyzji formalnych, redakcyjnych i konceptualnych, jest dziedzictwo Autora \u201eProzaicznych pocz\u0105tk\u00f3w\u201d.<\/p>\n eleWator dofinansowano ze \u015brodk\u00f3w Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodz\u0105cych z Funduszu Promocji Kultury.<\/p>\n \u201eCz\u0119\u015bci\u201d \u201eCz\u0119\u015bci\u201d Tomasza Majzela poch\u0142on\u0105\u0142em na raz w ca\u0142o\u015bci! Ksi\u0105\u017cka wsp\u00f3\u0142finansowana ze \u015brodk\u00f3w Miasta Szczecin.<\/p>\n \u201eDomys\u0142y\u201d Ksi\u0105\u017cka wsp\u00f3\u0142finansowana ze \u015brodk\u00f3w Miasta Szczecin.<\/p>\n Edward Balcerzan (ur. w 1937 r. w Wowcza\u0144sku pod Charkowem) – literaturoznawca, t\u0142umacz, prozaik, poeta, eseista, profesor-senior Uniwersytetu Adama Mickiewicza, cz\u0142onek korespondent Polskiej Akademii Umiej\u0119tno\u015bci, doktor honoris causa Uniwersytetu Szczeci\u0144skiego. By\u0142y cz\u0142onek redakcji miesi\u0119cznika \u201eNurt\u201d, wsp\u00f3\u0142tw\u00f3rca i cz\u0142onek redakcji dwumiesi\u0119cznika \u201eTeksty\u201d. Wsp\u00f3\u0142tw\u00f3rca polskiej szko\u0142y bada\u0144 strukturalnych. Laureat wielu nagr\u00f3d, m.in.: Nagrody Miesi\u0119cznika \u201eOdra\u201d (1971), Nagrody Fundacji Literatury (1988), Nagrody Fundacji A. Jurzykowskiego w Nowym Jorku (1992), Nagrody Polskiego PEN Clubu (1998), Nagrody \u201eLiteratury na \u015awiecie\u201d (1998), Nagrody Kazimierza Wyki (2015) i Nagrody Specjalnej ZAiKS-u (2024). T\u0142umaczony na j. angielski, bia\u0142oruski, czeski, czuwaski, francuski, niemiecki, rosyjski, ukrai\u0144ski, w\u0119gierski i w\u0142oski. Autor m.in. czterotomowej monografii \u201ePoezja polska w latach […]\u201d, obejmuj\u0105cej okres 1918-1968. Ostatnio wyda\u0142: \u201eO nowatorstwie \u2018Wyk\u0142ady Schopenhauerowskie\u2019 – wyk\u0142ad I\u201d (2004), \u201eZuchwalstwa samo\u015bwiadomo\u015bci\u201d (2005), \u201eT\u0142umaczenie jako \u2018wojna \u015bwiat\u00f3w\u2019, W kr\u0119gu translatoryki i komparatystyki\u201d (2009), \u201eWiersze niewszystkie\u201d (2009), \u201eLiteracko\u015b\u0107. Modele, gradacja, eksperymenty\u201d (2013), \u201ePochwa\u0142a poezji. Z pami\u0119ci, z lektury\u201d (2013), \u201eHumanisto, kim jeste\u015b?\u201d (2018).<\/p>\n Tomasz Majzel (ur. w 1965 r. w Szczecinie) – poeta i prozaik. Mieszka w Szczecinie. Laureat Og\u00f3lnopolskiego Konkursu na Opowiadanie Okno 2005 oraz Konkursu im. K. K. Baczy\u0144skiego w kategorii prozy (2006). Wyda\u0142 tomy wierszy: \u201eFragmenty cia\u0142o\u015bci\u201d (2007), \u201eFotoalbum\u201d (Forma 2009), \u201eTreny Echa Tropy\u201d (Forma 2015), \u201eOsiemnasty\u201d (DK \u201e13 Muz\u201d \/ Forma 2019), \u201eNicowanie\u201d (2021) oraz tom prozy \u201eOpowiadania w liczbie pojedynczej\u201d (Forma 2011).<\/p>\n Miejsce: Sala Kominkowa<\/p>\n Wst\u0119p wolny<\/p>\n
\nTomasz Majzel jest znany z tego, \u017ce pisze kr\u00f3tko, zwi\u0119\u017ale, pow\u015bci\u0105gliwie na zasadzie: \u201eMa\u0142o s\u0142\u00f3w \/ du\u017co \u00bbnie wiem\u00ab\u201d. Poeta zapisuje, notuje mijaj\u0105cy czas, filozofuje z przekornym poczuciem humoru, chwyta paradoksy i aforyzmy. Zajmuj\u0105 go spacery po parku i sprawy ostateczne.
\n<\/em>\u201eKa\u017cdy, kogo dzisiaj spotka\u0142em, obserwowa\u0142 to, co ja. I ka\u017cdy widzia\u0142 co\u015b innego\u201d – relatywizuje. A potem pyta p\u00f3\u0142 \u017cartem, p\u00f3\u0142 serio: \u201eCzy pisarstwo jest chorob\u0105 zaka\u017an\u0105?\u201d. Wprowadza te\u017c dziwaczn\u0105 posta\u0107 Sebastiana \u2013 i bawi si\u0119 tym wsp\u00f3\u0142czesnym, oryginalnym Panem Cogito. Ca\u0142y czas stara si\u0119 \u0142apa\u0107 nieuchwytn\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107, maj\u0105c \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce nieustannie jest jaki\u015b koniec – i jaki\u015b pocz\u0105tek<\/em> – Marek Czuku<\/p>\n
\n<\/em>Bo nie jest tak, \u017ce wy\u0142\u0105cznie tom \u201eCz\u0119\u015bci\u201d sk\u0142ada si\u0119 z cz\u0119\u015bci – to Tomek Majzel, jak ka\u017cdy z nas, z nich si\u0119 sk\u0142ada. Jak ka\u017cdy, kto opowiada – a czy\u017c nie opowiadamy wszyscy – poeta z w\u0142a\u015bciwymi sobie wnikliwo\u015bci\u0105 i umiej\u0119tno\u015bci\u0105 dostrzegania i objawiania przez nienazywanie, dzieli si\u0119 swoimi ol\u015bnieniami zwyk\u0142ych dni obserwowanych z niezwyk\u0142\u0105 wra\u017cliwo\u015bci\u0105. O tym, co go w tym czasie szczeg\u00f3lnie zajmuje – a jest to poczucie u\u015bwiadomionego przemijania – m\u00f3wi, \u017ce nie potrafi jasno napisa\u0107, bo akt zapisywania sam w sobie jest potwierdzeniem ulotno\u015bci i krucho\u015bci wszelkiego istnienia.
\n<\/em>W \u201eCz\u0119\u015bciach\u201d Tomasza Majzela cz\u0119\u015bci siebie: swoich zawaha\u0144, zawierusze\u0144, pyta\u0144 – odpowiedzi na nie i ucieczek od nich – znajdzie ka\u017cdy. Czasami poprzez ich brak, czasem w prostocie odpowiedzi, nieraz w intymnych przygodach metafizycznych Sebastiana, kt\u00f3ry, przynajmniej w cz\u0119\u015bci, bywa kaskaderem naszych uczu\u0107, odczu\u0107…<\/em> – Marek Maj<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/13muz.eu\/wp-content\/uploads\/2024\/05\/22.06.2024-Spotkania-literackie-13-Muz.jpg\")
<\/p>\n
\nPoezj\u0119 wybitnego literaturoznawcy, kt\u00f3ra wprawdzie by\u0142a jego zaj\u0119ciem pierwszym, ale do\u015b\u0107 wcze\u015bnie sta\u0142a si\u0119 \u201edrugim\u201d, a potem na d\u0142ugo porzuconym na rzecz nauki, wyr\u00f3\u017cnia najwy\u017csza samo\u015bwiadomo\u015b\u0107 tw\u00f3rcza i bogactwo warsztatu. Edward Balcerzan nie zapomina o swej podw\u00f3jnej roli i postrzega sztuk\u0119 s\u0142owa arcykrytycznie.
\n<\/em>Laboratorium lingwisty okazuje si\u0119 wci\u0105\u017c czynne i wydaje si\u0119 niezb\u0119dne jako uniwersalne wyposa\u017cenie poety, gdy\u017c refleksja metaj\u0119zykowa stanowi konieczny warunek tworzenia i niejako podszewk\u0119 ka\u017cdego wiersza, jego przemilczany kontekst.
\n<\/em>Poetyckie rozwa\u017canie problem\u00f3w j\u0119zyka wykracza poza refleksj\u0119 nad warsztatem artystycznym, obejmuje bowiem odwieczne problemy logiki, etyki i epistemologii, konfrontowane z konkretem sensorycznie doznawanej rzeczywisto\u015bci<\/em> – z pos\u0142owia Piotra Micha\u0142owskiego.<\/p>\n<\/p>\n